MORELIA MACKLOTI MACKLOTI

INLEIDING

In het voorjaar van 1992 kwam ik in het bezit van 3 nakweek Morelia mackloti. Deze dieren waren in 1990 door Ron Kivit gekweekt. Degene van wie ik ze kocht (niet Ron) verzekerde mij dat het een mannetje en twee vrouwtjes waren. In juli 1993 heb ik met deze dieren gekweekt. Hieronder geef ik aan hoe ik dat gedaan heb.

DE DIEREN EN DE TERRARIA

De vrouwtjes meten nu ongeveer 1.95 m., het mannetje is ongeveer 1.80 m. lang. Het gewicht van de dieren weet ik niet, maar ze zijn zo dik als een mannen-onderarm. Een van de vrouwtjes mist het laatste stuk van de staart, zodat deze stomp uitziet. Dit heeft voor het dier geen enkel nadeel gehad. Ik zal dit vrouwtje verder in dit verslag aanduiden als "vrouwtje 2". Vrouwtje 1 en het mannetje zien er normaal uit.

Alle drie de dieren zijn goede eters van zowel levende als uit de diepvries afkomstige ratten en muizen. Ook bied ik ze af en toe eendagskuikens aan.

De dieren zijn alle drie apart gehuisvest, omdat het voeren op deze manier het gemakkelijkst is. De vrouwtjes zitten elk in een terrarium van geplastificeerd spaanplaat, met een afmeting van 1.20 m. * 0.60 m. * 0.50 m. (l*b*h). Het mannetje zit in een volglas terrarium met een afmeting van 0.75 m. *0.65 m. * 0.85 m. (l*b*h). Als bodembedekking gebruik ik krantepapier en verder bestaat de inrichting uit een omgekeerde bloempot van een diameter 45 cm. en een opening aan de voorzijde. Een waterbak van 40 cm. in het vierkant en enkele takken completeren de inrichting.

De terraria staan in een verwarmde kamer met een raam aan de oostzijde. De temperatuur in de terraria is overdag 29-32 oC en 's-nachts 25-26 oC. Ze worden bijgewarmd door middel van een gloeilamp die tevens als verlichting dienst doet.

De terraria worden alleen gesproeid als ik weet dat de dieren moeten vervellen. Dit is trouwens te merken als de dieren een paar dagen achtereen in de waterbak blijven liggen.

PARINGSSTIMULANS

Vanaf begin oktober 1992 weigerde het mannetje alle aangeboden voedsel, wat mij een teken leek dat de paringstijd begonnen was. Om nu ook de vrouwtjes te stimuleren, besloot ik de dieren een afkoeling te geven door de temperatuur te verlagen tot 25 oC overdag en 22 oC 's-nachts. Ook werden de terraria om de dag flink gesproeid.

Begin december bracht ik het mannetje bij vrouwtje 1. Het mannetje begon na een uur het vrouwtje het hof te maken door over haar rug te kruipen. Om 22.15 uur zag ik dat ze copuleerden en omdat ik de volgende dag ochtenddienst had, ging ik om 5.15 uur weer kijken, waarbij ik constateerde dat ze nog steeds vastzaten. Terug van mijn werk (om 14.00 uur) zag ik dat ze los waren. Ik heb toen het vrouwtje weggehaald en het mannetje in het grote terrarium laten zitten.

Drie dagen later heb ik vrouwtje 2 bij het mannetje gebracht. Ik heb toen echter geen paringen gezien. De volgende dag heb ik het vrouwtje weer weggehaald. Dit wisselen met vrouwtjes heb ik zesmaal herhaald met telkens drie dagen tussendoor. Het mannetje heb ik diverse keren zien paren met vrouwtje 1, maar geen enkele keer met vrouwtje 2. De vrouwtjes hebben al die tijd gewoon doorgegeten.

DRACHT EN EIEREN

Omdat ik vanuit ging dat vrouwtje 1 in ieder geval in verwachting was, verhoogde ik de temperatuur begin januari weer tot 29 - 32 oC overdag en ca. 25 oC 's-nachts. Half januari weigerden beide vrouwtjes te eten. Ze gingen ook urenlang vlak onder de lamp liggen en werden duidelijk dikker. Begin februari nam deze dikte weer af en gingen ze niet meer liggen "zonnen". Ze vertoonden toen ook tekens van honger. Ik bood ze volwassen ratten aan, die ze gelijk pakten. Ik dacht toen dat de zwangerschap afgelopen was, en dat de eieren door het lichaam weer opgenomen waren.

Eind februari weigerde beide vrouwtjes echter opnieuw aangeboden voedsel, en een week later was er een zwelling te zien op tweederde van het lichaam vanaf de kop gerekend. Ik nam contact op met Ron Kivit, die mij wist te vertellen dat dit normaal is voor een zwangere python,  en dat de eieren kennelijk bevrucht waren.

Na ongeveer een week was de zwelling verdwenen en werden de vrouwtjes dikker. Eind maart gingen ze regelmatig op hun rug liggen zonnen. Half april heb ik uit voorzorg het krantepapier dat ik als bodembedekking gebruik, uit het terrarium verwijderd, zodat, als de eieren zouden komen, dit papier geen vocht aan de eieren zou kunnen onttrekken.

Op 23 april legde vrouwtje 2 zestien eieren, waarvan er twee onbevrucht waren, in de pot. Ze zagen er iets verschrompeld uit. Ik had al, in overleg met Ron, besloten de slang zelf de eieren uit te laten broeden, dus liet ik haar met rust en sproeide alleen het terrarium. Op 24 april legde vrouwtje 1 veertien eieren, waarvan er ook twee onbevrucht waren. Ook deze slang liet ik verder met rust.

UITKOMEN VAN DE EIEREN

Beide terraria werden nu iedere dag gesproeid om de luchtgevoeligheid tussen 75% en 95 % te houden. De temperatuur hield ik overdag op 30 oC, 's-nachts op 25-26 oC. De lamp ging 's-nachts uit, net als anders. De vrouwtjes gingen alleen van de eieren af om te drinken, waarna ze weer keurig om de eieren heen kropen. Als de temperatuur in het terrarium boven de 30 oC kwam, gingen ze heel losjes om de eieren heen liggen, en 's-nachts als de temperatuur weer daalde, juist weer heel strak. Je zag ook duidelijk dat de spiersamantrekking van de vrouwtjes in frequentie toenam als de temperatuur daalde.

Omdat volgens de berekening de eieren op 23-24 juni zouden moeten uitkomen, heb ik beide vrouwtjes tegen die tijd van de eieren gehaald, om te voorkomen dat de al zeer hongerige vrouwtjes de jongen voor voer aan zouden zien.

Toen begin juli nog steeds geen scheurtjes in de eieren te zien waren, besloot ik in overleg met Ron een ei open te maken. Hierin zat een volgroeid, levend jong, dat echter snel stierf omdat ik uit het ei had gehaald. Hierop besloot ik toch nog maar even te wachten met de andere eieren.

Op 7 juli waren in het legsel van vrouwtje 1 scheurtjes in de eieren te zien. De volgende dag staken er twee kopjes uit het ei, en binnen 24 uur waren biede jongen uitgekomen. De rest volgde één tot drie dagen daarna.

In het legsel van vrouwtje 2 was er nog steeds niets te zien. De eieren voelden ook taai en leerachtig aan. Ik was bang dat de jongen niet door de schaal heen zouden kunnen komen. Op 11 juli sneed ik daarom met een scheermesje alle eieren iets in, met een kruisvormige snede. Twee dagen later stak er een kopje uit het ei. De rest volgde een dag later.

DE JONGEN

Uit het legsel van vrouwtje 2 kwam er een jongen met een knik in de rug, dat dan ook in de diepvries zijn einde vond. De rest zag er perfect uit. De lengte was ca. 45 cm..

Alle jongen werden afzonderlijk gehuisvest in bakjes van 15 * 20 * 20 cm. (l*b*h). Na een voorzichtige sondering bleek het om veertien mannen en tien vrouwtjes te gaan. Na ongeveer tien dagen waren allemaal verveld. Nu probeerde ik of ze wilden eten. Drie jongen accepteerden probleemloos de aangeboden nestratjes, maar elf deden dit pas nadat de ratjes waren ingesmeerd met kuiken. Vier jongen aten alleen stukjes kuiken, en de rest heb ik na twee weken gedwangvoerd met muizestaarten die ingesmeerd waren met eigeel. Op dit moment (september) eten alle jongen die ik gehouden heb (tien stuks) probleemloos nestratten en springers.

DE OUDERDIEREN

Nadat ik de vrouwtjes van de eieren had gahaald, gingen deze vlot volwassen ratten eten. Het mannetje echter moest eerst flink gepest worden voordat die het aangeboden voedsel accepteerde. Na een paar keer op deze manier gevoerd te zijn, ging ook het mannetje weer vlot eten.

PROBLEMEN MET VROUWTJE 2

Op 26 augustus zag ik vlak voor de cloaca een flinke zwelling, die ook erg hard aanvoelde. Na twee dagen was de zwelling iets afgenomen, maar nog steeds aanwezig. Hierop heb ik Ron weer gebeld, die zei dat er waarschijnlijk een onbevrucht ei achtergebleven was.

Op 30 augustus ging ik met Peter Bussé naar de dierenkliniek in Waalwijk. We werden door dr. van der Kamp geholpen, die na een kleine inspectie van het dier zei: "Als er uit dit gat een ei kan uitkomen, kan mijn vinger er ook doorheen". Hij deed latex handschoenen aan en ging voorzichtig met zijn middelvinger erin. Na een tijdje wroeten en masseren kwam er een onbevrucht ei uit, gevolgd door uitwerpselen die niet op natuurlijke wijze uit konden komen, omdat ze zo hard en droog waren dat alles gewoon in stukjes brak. Na alles uitgemasseerd te hebben, streek de dokter de darm glad met vaseline. De verse faeces werden nog gauw even onderzocht, maar gelukkig bleken er geen parasieten aanwezig te zijn.

Email: info@terraglas.nl